CELE PROGNOZOWANIA

Suplement do Wielkiej encyklopedii po­wszechnej zawiera już obszerne hasła: „futurologia”, „prognoza” i „prognostyka” i wymie­nia łatwo dostępne publikacje polskie, wyda­wane od 1968 r. Została powołana rządowa Ko­misja Prognostyczna, wydano odpowiednie za­rządzenia i opracowywanie prognoz stało się obowiązkiem służbowym w ministerstwach, urzędach i zjednoczeniach. Toteż metody eks­trapolacji, analogii, delficka itd. są dzisiaj w kołach planistycznych tak dobrze znane jak ongiś klasyczne wskaźnikowe i bilansowe me­tody planowania. Wróćmy jednak do celów prognozowania. Wielka aktywność prognostyczna, rozwijana obecnie przez władze administracyjne, instytu­cje i przedsiębiorstwa w dziedzinie rozwoju gospodarczego, nie jest w istocie niczym innym, jak wydłużeniem horyzpntu czasu planowania gospodarczego. W gospodarce planowej bowiem prognoza sporządzona przez planistę jest siłą rzeczy prognozą zaangażowaną, do której re­alizacji jej autor dysponuje odpowiednimi środ­kami. Realizacja może być utrudniona lub ewentualnie uniemożliwiona tylko przez czyn­niki losowe, na których kształtowanie planista nie ma wpływu. Inaczej jednak wygląda sytua­cja w dziedzinie prognozowania procesów spo­łecznych, obyczajowości, kultury. A do tej sfery w dużym stopniu przynależy wizja mieszkania przyszłości, którą zamierzamy rozwinąć.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Cieszę się, że tutaj trafiłeś bo ten blog to moja pasja, dzielę się tutaj z Wami ciekawostkami z branży budowlanej i nie tylko! Mam nadzieję, że formuła mojego serwisu przypadła Ci do gustu i zostaniesz moim stałym czytelnikiem!